Aldatıcının Allah ile aldatması

Bugün, İzmir'de yaşanan silahlı saldırı öncesinde 16 yaşında çocuk kabul edilebilecek saldırganın paylaştığı bir metne rastladım. Bu metni incelerken yine Kuran'ın aslında hiç okunmadığı, ne kadar yanlış öğretildiği, sloganlaştırıldığı ve ayetlerin bağlamından koparılarak ideolojik enjeksiyona dönüştürüldüğünü üzülerek gördüm.

Metindeki anlatımdan, eylemi 16 yaşındaki birinin tek başına düşünmediği, kolektif bir yanlış öğrenim ve telkine maruz bırakıldığı görülebiliyor.

Bu yaşlar kimlik ve adalet duygusunun en kırılgan olduğu dönem, öfke kolayca hak arama zannedilen şiddete dönüştürülebiliyor.

Bu dönüşümü tetikleyen unsurları inceleyelim. İlk halka, sosyal medyada, yankı odalarında ve underground forumlarda sözde dini süslerle donatılmış ama denetimsiz şiddet içeriği üretimi olabilir, dramatik görüntüler eşliğinde parçalanmış ayet alıntıları ve eyleme geçme çağrıları genç zihinleri avlamaya çalışır.

İkinci halka radikal vaaz çevreleri. Bu aktörler özellikle rivayetleri kullanır ve Kuran'ın 9:5 veya 47:4 gibi savaş hukuku eksenindeki ayetlerini, öncesi ve sonrasındaki şartları veya sınırlamaları yani barışa meyil, anlaşma, saldırıyla sınırlı misilleme, masumu öldürmeme vb unsurları silerek slogana indirger. Kafir ve tağut etiketini evrensel düşman kategorisine çevirip günlük hayattaki herkesi kolayca hedef gösterir, istişhad adıyla intihar saldırısını yüceltir. Oysa Kuran açıkça kendinizi öldürmeyin 4:29 ve aşırı gitmeyin 2:190 gibi temel uyarılarda bulunur. Bu manipülasyon, gençlerde ‘ben de bir anlam taşıyacağım’ duygusunu tetikleyen toksik bir aidiyet sunar.

Üçüncü halka, yereldeki küçük ama ideolojik olarak radikalleşmiş hücrelerdir. Bunlar bazen ders halkası, bazen yardım veya okuma grubu görüntüsüyle temas kurar, aileden ve okuldan gizlenmiş sohbetlerde tekfir dilini normalleştirir, tağut gibi anlamını dahi bilmedikleri kavramları herkesi kapsayacak biçimde esnetirler. Kuran’ın dinde zorlama yoktur 2:256 ve hikmetle, en güzel öğütle davet et 16:125 ilkelerini hiçe sayarak, şiddetle bağıran, acele ettiren, Kuran dışı hurafelerle itaat dayatan bir dil inşa ederler. Gençler bu ortamlarda ilk kez somut ‘görev’ler duyar, hangi içerikleri paylaşacakları, kimlerle yazışacakları, hangi saatte nerede bulunacakları, hangi sembolleri kullanacakları öğretilir. Bir tür kapalı devre fetva paketi dolaşıma sokulur.

Dördüncü halka, operasyonel yönlendirmelerdir. Zamanlama, hedef seçimi ve yönteme dair ‘pratik’ telkinler belirir, güvenlik güçleri meşru hedef gibi sunulur. Oysa Kuran savaş iznini ancak doğrudan saldırı ve zulümle sınırlar 22.29-40, sivillerin veya masumların can dokunulmazlığını mutlak koruma altına alır 5:32; 6:151; 17:33

Yargısız infaz, kurumsuz emir-komutta, pusu ve korku üretimi yeryüzünde fesat kapsamına girer 5:33. Bu çerçeveden bakınca, bir gencin karakolu hedef alan bir eyleme yönelmesi, ancak onu bu sürece adım adım iten ve nihai eşiği geçirecek bir ‘abi, rehber veya kabile reisi’ figürü ile mümkün görünür.

Karşımızda tek bir fail yok, birbirini besleyen çarpık ideolojilerde birleşen zehirli bir ekosistem var. Propagandacılar, ayetleri bağlamından koparan sözde dini otoriteler, cemaatler, yerel radikal çevreler ve eylem kurgulayan operasyonel yönlendiriciler.

Bu zincir Kuran ile bütünüyle çelişir, Kuran adaleti kurumlar eliyle, ölçü ve sınırla, masum hayatı koruyarak tesis eder.

Gençleri zehirleyerek birer saatli bombaya ve serseri mayına çeviren bu toksik dini anlatılar ve anlatıcılarla çok daha güçlü mücadele etmemiz gerekiyor.

Çarpık ve underground din eğitiminin geldiği nokta ürkütücü.

Not:
Yazının çok uzamaması için ‘şehit’ kavramına girmiyorum, başka bir incelemenin konusu olacak.


İlgili hadise:
2025 İzmir Balçova Polis Merkezi saldırısı