Toplumsal çöküşün mimarları

Kuran'da resmedilen toplumsal çöküş ve çürüme sahnelerinde mele yani günümüze formüle edersek bürokratik elit ve mütref yani günümüzdeki sermaye sınıfı yapılarının ilahi ilkelere karşı genelde açık bir direnç gösterdiği görülür. Statükolarını korumak için adaleti reddeder ve kendi kurallarında diretirler. Ancak sosyolojik çürümenin çok daha şeytani çok daha yıkıcı bir boyutu vardır: İnancı açıkça reddetmek yerine onu içeriden ele geçirmek. Kutsal olanın diliyle kitleleri manipüle edip aslında paraya ve güce taptırmak.

Bunun Kuran'daki en ilginç prototipi Samiri'dir.

Samiri topluma ilahı veya ilahi ilkeleri inkar edin demez. İnsanların ellerindeki varlıklarını toplayıp bir meta ve tapılacak bir imgeye dönüştürerek "İşte sizin de Musa'nın da ilahı budur" diyerek inancı manipüle eder.

Bugünün en tehlikeli yozlaşması da 'din alanının' Samirileşmesidir. Modern Samiriler İslam literatürüyle, 'kutsal' kavramlarla ve şükür retoriğiyle halkın gözünü boyarken kapalı kapılar ardında gücü, makamı ve milyar dolarlık fonları yepyeni bir altın buzağı olarak inşa eder. Dini kelimeler kullanarak kitleleri kapitalin kölesi haline getiren bu illüzyon toplumsal çöküşün asıl merkez üssüdür.

Tarihsel süreçleri bir hikaye gibi okumak modern insanın en büyük yanılgılarından biridir. Teknolojik donanımlar, gökdelenler ve dijital ağlar ne kadar gelişmiş olursa olsun insan doğasının zaafları ve toplumsal çöküşün matematiği binlerce yıldır hiç değişmemiştir.

Kuran'da toplumların çöküşü veya içten içe çürümesi tahlil edilirken oklar doğrudan doğruya yönetici sınıfa doğrultulur. Çürüme her zaman piramidin zirvesinden başlar. Kuran'ın sosyolojik analizinde çöküşün merkez üssü daima sermayeyi, yargıyı ve siyasal erki elinde tutan yönetici elitlerdir. Bunlara mele, mütref ve ekabir adları verilir.

Mele'ler bürokrasi ve yargıya tekabül eder, mütrefler sermaye sahipleri ve oligarklardır, ekabir ise organize suçun yaratıcı ve tasarımcı en tepe elebaşlarıdır.

Kelimelerin köklerine indiğimizde bu elit sınıfın homojen bir yapı olmadığı, sermaye şımarıklığından, bürokratik kibre ve kurumsal suç şebekelerine kadar uzanan sistematik bir çürüme ağı oluşturduğunu görebiliriz.

Mütref kavramına daha önce değinmiştik. Toplumsal reflekslerini yitirmiş, haz ve güç odaklı yaşayan, konforun ve lüksün içinde uyuşmuş sermaye sahibi kişilerdir.

Fakat bu uyuşma beraberinde derin bir ahlaki körlük ve tanrısallık kompleksi getirir. Mütref sahip olduğu sermayenin kendisini her türlü kuraldan, yasadan ve ahlaki hesaptan kurtarabileceğine inanır.

Hud suresi 116'daki detay zenginliğin yarattığı kural tanımaz şımarıklığa vurgu yapar. Zulmedenler içinde bulundukları refaha ki burada utrifu kelimesi kullanılır, bu refaha dalarak mücrim yani suç işleyen kişiler haline gelmişlerdir.

Hiçbir ekonomik rasyonalitesi ve yasal zemini olmayan, kapalı kapılar ardında kurulan özel fon skandalları modern mütref zihniyetinin ete kemiğe bürünmüş halidir. Milyonlarca dolarlık servetlere sahip olmalarına rağmen doymayan, daha fazla kar hırsıyla devletin denetim mekanizmalarını esnetme hakkını kendinde gören bu kitle tam olarak TRF kökünün tarif ettiği hakikate karşı körleşme evresindedir.

Spor, medya, bürokrasi veya iş dünyasının en tepesinde yer alan bu isimlerin çuvallar dolusu kayıt dışı parayla akıl almaz getiri oranlarının peşinden koşarken sergiledikleri saf açgözlülük biriktirme hırsının insan aklını nasıl iptal ettiğinin güncel vesikasıdır.

Mele'ler ise statükonun kravatlı bekçileridir.

Mütreflerin yarattığı bu yozlaşmış sistemin kendi başına ayakta kalması tabi ki mümkün değildir. Bu yapıyı meşrulaştıracak, koruyacak ve ona yasal zırh giydirecek bir kalkana her zaman ihtiyaç duyulur. Bu noktada mele kavramı devreye girer.

MLE kökünün temel anlamı bir şeyin içini doldurma fikrinden gelişir. Mele'ler fiziksel olarak karar mekanizmalarını, meclisleri, yönetim kurullarını dolduran, statüleri, unvanları, makam araçları ve giyimleriyle de sıradan halkın gözünü dolduran üst düzey idari elitlerdir. Bunlar mütreflerin sermayesine hukuki ve bürokratik bir kılıf örüp ondan pay alan sistem bekçileridir.

Kuran'da adalete ilk ve en organize tepki daima mele sınıfından gelir.

Günümüzdeki yolsuzluk skandallarında arka planda işleyen çarka bakıldığında mele sınıfı net bir şekilde belirir. Kayıt dışı milyonların el değiştirdiği sistemin içinde yer alan, denetim raporlarını sümen altı eden, sistemin işleyişinde hukuki boşluklar yaratarak meşruiyet kazandıran şube müdürleri, üst düzey yöneticiler ve yargısal erki elinde tutan bürokratlar modern mele'lerdir.

Onlar statükoyu korumak adına liyakati ezer, 'dava'yı koruma bahanesiyle adaletin üzerini örterler. Yöneltilen her eleştiriyi devlete yapılmış bir saldırı gibi göstererek kitleleri manipüle etmek Firavun'un mele'sinin kullandığı taktiğin milimetrik bir kopyasıdır.

Ekabir sınıfı ise mekr sistemi ile kurumsal kötülüğü inşa eder.

Çürümenin en üst noktasında ekabir yer alır. KBR kebir kökünden gelen bu kelime büyük olma, büyüklenme fikrinden doğar. Hiyerarşinin mutlak zirvesini, kendini hukukun ve ahlakın üstünde konumlandıran figürleri tanımlar.

Enam suresi 123. ayette bir sosyolojik tespit yapılır. Her toplumda oranın suçluları ve ekabir sınıfı yani elebaşları yer alır ve onların işi hile, tuzak ve entrika kurgulamaktır. Bu tuzak ve entrikaların ortak adı mekr'dir.

Suçun nasıl kurumsallaştığını net bir şekilde gösteren ayetlerden biridir. Ekabir planlı ilerleyen, senaryo üreten ve uygulayan kurguculardır. Mekr kavramı zekice tasarlanmış, çok katmanlı, yasal boşlukları kullanan, dışarıdan meşru bir işleyiş gibi görünen ama özünde büyük bir sömürü barındıran organize kötülüktür.

Bugün bir kısmının patladığını gördüğümüz finansal dolandıcılık ağları modern çağın mekr'idir. Ekabir bu ağı kuran, yöneten ama kriz anında kendilerini aklayıp faturayı altındaki mele'lere, mütreflere ve halka kesen sistemin mimarlarıdır. Sistem çöktüğünde bile adaletten sıyrılacak o arka kapıları her zaman önceden hazırlamışlardır.

Kuran'da bir toplumun çöküşü Sünnetullah denilen toplumsal bir yasaya oturur. İsra suresi 16. ayet bu çöküş yasasının formülünü verir. Bu ayeti şöyle analiz edebiliriz: ayet analizi

Sermayenin, gücün ve yargının elitler eliyle oyuncak edildiği, mütreflerin haz ve kar hırsları uğruna halkı sömürdüğü, mele'nin bu sömürüyü onayladığı ve ekabirin ise kumpaslarla adaleti çürüttüğü bir yapı kendi sonunu hızla inşa ediyor demektir.

Patlak veren skandallar mütrefleşmiş bir sistemin dikişlerinin attığının göstergesidir. İsimler ve çağlar değişse de 'din kılıfı'nın ardına saklanıp Samiri'nin altın buzağı'sına tapan ve taptıranların sonunun aynı olduğu görülür.

Ey iman edenler! Kendinizin veya ana-babanız ve en yakınlarınızın aleyhine bile olsa, zengin veya fakir de olsalar -ki Allah o ikisine de daha yakındır, adaleti Allah için şahitlik eden kişiler olarak ayakta tutun. Hevanıza uyarak adaletten sapmayın ve doğruyu eğip bükmeyin. Muhakkak ki Allah yaptıklarınızdan haberdardır.
Nisa 135