İblis'i nerde arıyoruz?

Çoğumuz iblis kavramı içerisindeki her türlü dalalet, kötülük ve yanıltıcılığın bizden uzak bir yerlerde yuvalandığını düşünürüz. Uzak coğrafyalarda, garip 'inanışlarda', karanlık örgütlerde, hep ötekilerin ideolojilerinde, dev şirketlerin menfaat oyunlarında, medyanın manipülasyonlarında ya da gizemli ritüellerin gölgesindedir, ama bizden uzaktadır. Sanki sapma hep dışardadır, kötücül sistemlerde, 'günah' yuvalarında, yozlaşmış elitlerde, yabancı kültürlerde. Oysa Kuran’ın uyarısı bunun tam tersini söyler, pusunun yeri yolun tam üstüdür.

Dindarlığın gündelik dili, masum alışkanlıklar, 'herkes böyle yapıyor' diye içimize sinen küçük bahaneler, '1400 yıllık köklü gelenek' diyen ideolojiler, rivayetlerle Kuran'ın önüne barikatlar kurup kapatmaya çalışanlar aslında bambaşka amaçlara hizmet ediyor olabilir mi? Ve İblis bir düşman maskesi giymek yerine bizden birilerinin maskelerini takıyor olabilir mi?

Peki yanıltmaca ile hakikati nasıl ayırt edeceğiz? İblis neye ulaşmamızı istemiyor? Bizi neyden alıkoymaya çalışıyor?

Kuran olabilir mi?

Günümüz müslümanlarının %99.9'unun Kuran ile henüz hiç tanışmamış olduğunu düşünürsek bu mümkün.

"Aldatıcı sizi Allah ile aldattı" haberini verene Kuran bu aldatmacalarla nasıl başa çıkabileceğimiz konusunda da bize rehberlik ediyor.

Ve Kuran'a ulaşmamızı engellemek için yazılıp çizilmiş üstelik abdestsiz dokunabilme lüksü tanınmış tonlarca kitap zihnimizi iğdiş etmeye devam ederken, aman çevirisini okumayın anlamazsınız, dinden çıkar sapıtırsınız diyen Arap örfünün giyim kuşamına sahip yüzlerce şarlatan bizi mütemadiyen hakikatten uzak tutmaya çalışmıyor mu?

Artık Kuran okumaya başlayalım mı?