Bilgisayar oyunlarında 1. level'da sürekli ölmek

Bir bilgisayar oyununun ilk bölümünde sürekli ölmek aslında oyunun zorluğundan kaynaklanmaz, oyuncunun oyunu okuma yeteneğini devreye sokmamasından ileri gelir. Sıratı müstakim perspektifinden bakıldığında bu durum insan fıtratındaki akıl işlemcisini çalıştırmayı reddedip körü körüne bir döngüde hapsolmasını simgeler.

Hayat her köşesinde bir seçeneğin pusuda beklediği bir bilgisayar oyununa benzer. Oyuncuyu asıl menzile ulaştıran ise ana görev rotasıdır. Tasarımcı bu rotayı en optimize, en güvenli ve bitiş çizgisine en emin yol olarak kurgulamış ve yolda ilerlemek için çevreye pek çok delil ve ipucu yerleştirmiştir. Harita üzerindeki bu deliller aynı zamanda oyunun mantığını temsil eder.

Ancak her oyuncu bir noktada ana rotadan sapıp haritanın dışına yani oyun diliyle out of bounds'a çıkma dürtüsü hisseder. İşte bu noktada oyun yine bazı sinyaller verir.

Harita sınırlarını ihlal ettiğinizde bir süre sonra ayaklarınızın altındaki o sağlam tasarlanmış olan doku kaybolmaya başlar. Karakteriniz hiçbir yere basamaz hale gelir, sanki hayatta manevi dayanaklarını yitiren insanın yaşadığı o derin boşluk ve anlamsızlık hissinin dijital karşılığı gibidir.

Haritanın dışı ilerlemenin bittiği yerdir. Orada görev yoktur, ödül yoktur, sadece karakterin sonsuza dek düştüğü karanlık bir döngü vardır. Bu durum hayatın ana rotasını terk edenlerin hareket etseler bile hiçbir yere varamadıkları o devinme gibi görünen durağanlığı simgeler.

Peki ya rotada olup da sürekli ölen oyuncu?

Oyunun ilk bölümünde sürekli ölen oyuncu genellikle aynı hataları tekrar eder. Tuşlara anlamsızca basar, etrafını keşfetmeye çalışmadan hareket eder, tıpkı düşünmeden tepki veren insanlar gibi.

Oyuncu neden ölüyorum sorusunu sormaz ve aklını aktive etmezse bu döngüden çıkamaz. Akıl burada oyunda ilerlemenin eksik parçasıdır.

O yoldaki engeller ve ipuçları fark edilmelidir. Aklını kullanmayan oyuncu tasarımın arkasındaki nizamı göremez.

Modern oyun tasarımında rota çevresel ipuçlarıyla gösterilir. Bir meşalenin yanması, yerdeki taşların dizilimi veya rüzgarın estiği yön bile birer delildir.

Kuran da insanları düşünmeye sevkeder, evrendeki her fenomen birer ayet olarak kabul edilir. Oyun dünyasında da tasarımcının yerleştirdiği her nesne bir amaca hizmet eder.

Birinci bölümde takılan oyuncu duvardaki çatlağın burayı patlatmalısın dediğini veya etraftaki bir sandığın ona sağlık kazandıracağını anlayamaz. Çevreyi gözlemlememek sunulan rehberliği yani hidayeti reddetmektir. Sıratı müstakim'de ilerlemek bu kozmik oyunun tasarımındaki ince detayları fark etme sanatıdır.

Oyunlarda ilerleme aynı zamanda oyuncunun öğrenmesidir. Birinci bölümü geçemeyen kişi aslında oyunun dilini öğrenememiştir.

Aynı çukurda onuncu kez ölmek bir irade ve akıl sorununa işaret eder. Bu yüzden bazı oyunlar sadece belli yaş gruplarına hitap eder. Gözlem ve akıl birleştiğinde oyuncu artık hikayeye hakim olur ve ilerlemenin mantığını kavrayıp level atlar.

Sırat-ı müstakim'de her adım bir önceki adımdan elde edilen veri ile atılır. Çevresel delilleri okuyan oyuncu için Level 1 Level 2'nin anahtarıdır. İlerleme farkındalık artışıdır.

Sırat-ı Müstakim yolunda ilerlemek her adımda neden burdayım ve tasarımcı benden ne bekliyor, delilleri nasıl bulacağım sorularını soran bir farkındalıkla mümkündür. Unutulmamalıdır ki bu oyunun sonunda puan tablosu önümüze konduğunda işaretleri ne kadar doğru okuduğumuza ve yolun rotasına kalmak için ne kadar görev tamamladığımıza bakılacaktır.

Şanslı oyuncularız çünkü tasarımcı bize çeşitli hint'ler vermiş.

Göklerde ve yerde nice deliller vardır ki üzerinden geçerler de onlardan yüz çevirirler.
Yusuf 105

Gerçekten bu Ben'im sıratı müstakimimdir. Ona uyun. Başka yollara uymayın. Zira o yollar sizi, O'nun yolundan uzaklaştırır. O, size bunları tavsiye etti, umulur ki takvalı olursunuz.
Enam 153

Hayat ekranımızda restart tuşu hala aktifken aynı hatalarla ölmek yerine başını kaldırıp tasarımcı'nın ipuçlarının rehberliğinde dimdik ve arı duru bir bilinçle ilerleyerek aydınlananlardan olmamız dileğiyle.