Günümüz tarikatları ve okült yapıları zihin kontrol teknikleri uyguluyor mu?

İnsan zihni özgür olduğunu sandığı anlarda bile en derin tutsaklığını yaşıyor olabilir. Günümüz tarikatlarının veya totaliter okült yapılarının insanları zorla veya zincire vurarak bir arada tuttuğu düşünülür. Fakat gerçeklik çok daha ürkütücüdür. Kapılar aslında bu tip yapılarda ardına kadar açıktır, ancak kişi içeri adım attıktan sonra bir dizi algısal bombardımana maruz kalır. Bu zihinsel körlüğün mimarisi hiçbir zaman tesadüflerle oluşmaz. İnsan psikolojisinin zaaflarını çok iyi hesaplamış bir mühendislikle kişi 'gönüllü' bir köleliğe doğru yeniden inşa edilir. İşte bu zihin mühendisliğinin kodlarını çözen Amerikalı psikiyatrist ve tarihçi Robert Jay Lifton'ı biraz tanıyıp tespit ettiği teknikleri anlamaya çalışalım.

Lifton 1961 yılında yayımladığı ve bugün alanında bir başyapıt kabul edilen Thought Reform and the Psychology of Totalism, Düşünce Reformu ve Totalizmin Psikolojisi adlı eserinde insan iradesinin nasıl sistematik bir şekilde kırılıp yeniden inşa edildiğini ortaya koyar. Kore Savaşı sırasında Çin'de uygulanan beyin yıkama süreçlerini inceleyen Lifton, bu metodolojinin sivil yaşamdaki ideolojik, dini veya politik gruplara da nasıl uyarlandığını tespit eder. Lifton'a göre sistem kaba kuvvete dayanmaz ve buna ihtiyaç da duymaz, insan zihninde psikolojik bir kuşatma ile gerçeklik yeniden kurgulanır.

Süreçler çevre kontrolü ile başlar. Kişinin dış dünyadan gazete, kitap, TV, aile vb aldığı her türlü bilgi kısıtlanır.

İkinci aşama kavram formatlamasıdır. Kişinin düşünce dünyasındaki tüm inandığı kavramları yanlış öğrendiği anlatılarak paradigması yıkılır. Kişi kendini cahil ve çaresiz hisseder. Yeni kavramları öğrenebileceği grup liderinden başka hiçbir kaynak da yoktur.

Sonraki aşama mistik manipülasyondur ve Lifton buna planlanmış spontanlık adını verir. Olaylar ve deneyimler, liderin veya grubun sözde ilahi gücünü kanıtlayacak şekilde kurgulanır. Kişi liderin her şeyi bildiğini ve olayların mucizevi şekilde geliştiğini sanır. Bu durum hızlıca lidere karşı sorgusuz bir güven ve hayranlık oluşmasını sağlar.

Sonra zihnin karmaşık sorunları analiz etmesini engellemek için manipülasyonlar başlar. Sorgulama anında devreye giren, anlamı derin görünen ama aslında boş olan kalıplar kullanılır. Akıl perdedir, bu dünya yalandır, nefsin en büyük düşmanındır, fazla düşünmek şeytandandır gibi telkinler yapılır. Kişi şüpheye düştüğünde beyni otomatik olarak bu klişeleri devreye sokar ve düşünme sürecini kısa devre yaptırarak durdurur. Bu ince bir psikolojik tekniktir, beyin kendi kendine uyguladığı bir sansür mekanizması öğrenmiştir artık.

Sonrasında saflık talebi gelir. Dünyanın keskin çizgilerle iyi ve kötü, güvenli alan ve dış dünya olarak ayrıştırılmasını izleriz. İnsan doğası gereği asla tamamen saf olamaz fakat tamamen saflığa ulaşanların olduğu dillendirilir. Asla ulaşılamayacak bir hedef konulur. Saflığa ulaştığını hissedemeyen kişi de sürekli kendisini suçlar ve aşağılık psikolojisine kapılır. Kişi liderden gelen talepleri yerine getiremediğinde veya aklına bir şüphe düştüğünde kendini kirlenmiş hisseder. Bu suçluluk zinciri bireyi itaatkar kılar.

Ardından gerçeklik yeniden kurgulanır. Tarikatın öğretisi tartışmaya kapalı bir ilim gibi sunulur. Bu ilim tarikat büyüklerinin sözde deneyimlerine dayanmaktadır. Eğer gerçek dünya ile bu ilim çelişirse hata gerçek dünyadadır, dışa kapalı ilmin asla yanılmayacağı öğretilir. Kişi öğretide bir mantıksızlık gördüğünde bunu kendi yetersizliğine veya henüz o mertebeye erişememiş olmasına bağlar. Kendini suçlama döngüsü artık bilmediği mistik tecrübeleri yüceltme övgüsüne dönüşür.

Grubun kendine has bir jargonu oluşur. Dışarıdaki insanlar bu dili anlamaz ve bu da grup içi aidiyeti artırır.

Öğreti tarikatlarda insan tecrübesinden daha üstündür. Kişinin yaşadığı bir deneyim eğer grubun öğretisiyle çelişiyorsa kişi kendi hafızasını veya algısını değiştirmek zorundadır. Ben böyle hissediyorum deme hakkına sahip değildir, böyle hissetmem gerekir diyerek kendini yeniden programlar.

En korkutucu olan ise tarikat elitlerinin kimin yaşamayı hak ettiğine karar verme yetkisini kendilerinde görmesidir. Grup üyeleri kurtarılmış kişilerdir, dışarıdakiler ise kötü, günahkar ve ölüdür hatta ölmeyi hakedenlerdir. Gruptan ayrılmanın hiçliğe düşmek olacağı öğretilir ve başına 'bilinmez' kazalar gelebileceği ile ilgili kişi korkutulur.

Robert Jay Lifton'ın analizlerinin de desteği ile modern tarikatların insanları kelimelerle, beyin programlama teknikleri ile, suçluluk duygusuyla ve sahte bir kutsallıkla hapsettiğini rahatlıkla söyleyebiliriz. Bu yapılar bireyin ben kelimesini siler, böylece benliğini yani nefsini imha ederek onu kolektif bir sürünün içinde eriterek yok eder.

Arınmanın ve benliğini bulmanın yolu ise Kuran'a sarılmaktır.

Ve dediler ki: "Rabbimiz, biz beylerimize ve büyüklerimize uyduk da bizi yoldan saptırdılar."
Ahzab 67

Tarikat mekanizmalarının nasıl işlediğini anlamak büyüyü bozmanın ilk ve en güçlü adımıdır. Zihin kontrolü öngörülebilir bir psikolojik manipülasyon sürecidir ve insan ancak putların kendi zihninde inşa edildiğini fark ettiğinde o görünmez demir parmaklıklardan çıkıp özgürlüğüne kavuşabilir.

Hakikat aslında burnumuzun tam da ucunda değil mi? Onu başka yerde aramaktan artık vazgeçtik mi?