İbrahim'in 4 kuşu meselesinde tarihsel bir hatayı düzeltme çabası

İbrahim nebinin kuş deneyi gelenek anlatılarında sanki bir kasaplık ve büyücülük hikayesi gibi sunuldu. Kuşları öldürüp parçalayıp hatta bazı tefsirlerde kıyma haline getirip sonra bir el şıklatması ile dirilttiği gibi yüzeysel ve evren yasaları ile uyuşmayan bir takım anlatılar zihin kodlarımızı kirletti. İbrahim'in deneyi aslında varoluşun en temel yasaları olan bilgi, frekans ve aidiyet üzerine kurulu ontolojik bir laboratuvar çalışması olabilir mi? Geleneksel tefsirlerin kesip biçme sığlığından kurtulup ayetlerin filolojik köklerine ve modern fiziğin verilerine doğru bir yolculuğa çıkalım ve karşımıza ne tür bir evrensel diriliş algoritması çıkacak inceleyelim.

Ayette surhunne'den Sur'a uzanan, kuantum dolanıklığı ile rezonansı birleştiren bir tasavvurdan bahsediliyor olabilir mi?

Yeniden diriliş evrensel hafızada, ki Kuran buna levhi mahfuz der, orada saklı duran özgün veri paketlerinin yani insan bilinci ve bedeninin kendilerine özel tanımlanmış bir tetikleyici yani sur ile çağırılması ile yeniden kaynaklarına yani Rabbine geri dönme yani rücu hadisesi olabileceği yönüyle konuyu inceleyeceğiz. İbrahim nebinin kuş deneyinin nasıl bu devasa sistemin mikro ölçekteki simülasyonu olabileceğini anlamaya çalışacağız.

İbrahim nebinin kuşların hareket mantığına hakim olduğu anlatılır. Mantıkut tayr olarak geçen bu ifadeyi eski Sümer ve Akad kayıtlarından incelediğimizde kuşların o dönemde keşif, iletişim ve savaş stratejileri alanlarında kullanılan önemli bir teknoloji olduğunu görmekteyiz.

Sürecin anahtarı ayette geçen surhunne emridir. Arapça'da SVR kökü hem biçim vermek ki suret ve tasvir aynı kökten gelir, hem de meylettirmek ve yöneltmek anlamlarını barındırır.

Buradaki anlam sabiti şu şekilde ortaya çıkar: Bir şeye, onu kaynak verisinden ayırmayacak, tanınabilir kalıcı bir form veya yönelim kazandırmak.

Kuran'daki sunumlar genellikle birbiri peşi sıra gelir, genel yanılgı zamansal olarak anlatının anında peşi sıra dakikalar içinde gerçekleştiğinin sanılmasıdır. Anlatının segmentleri içerisinde zaman süreçleri olduğunu aklımızda tutmamız gerekir.

İbrahim kuşları surhunne ettiğinde bu sürecin bir eğitim süreci olduğunu anlamalıyız. Onları besleyip kendine çeşitli incelikli tekniklerle alıştırdı, onlarla kendi arasında bir yeni bir iletişim dili oluşturdu ve bu dil kuşlarla insan gibi konuşma şeklinde zuhur etmedi. İbrahim kuşları eğitirken sesim sizin komutunuzdur kodunu bu eğitim sürecinde yükledi. Bu durum yaratılışta Allah'ın insan fıtratına yüklediği kodlarla benzeşir. İbrahim kuşların fıtratını kendi frekansına kilitleme amacıyla bir süreç yürüttü.

Burada muazzam bir filolojik detay devreye girer. İbrahim'in kuşları meylettirmesi ve alıştırması yani surhunne ile kıyamet gününün Sur'u aynı köktür.

Surhunne alıcıyı yani kuşu vericiye yani İbrahim'e akort etmektir. Sur ise o akort edilmiş frekansın yayını olarak karşımıza çıkacaktır.

Kuantum fiziğinde birbiriyle etkileşime girmiş parçacıklar aralarında milyarlarca ışık yılı mesafe olsa bile birbirlerinden haberdardır. Birindeki değişim diğerini anında etkiler.

İbrahim kuşları kendine alıştırarak onlarla bir dolanıklık yani bağ kurar.

Sonra her birini ki ayette cüz olarak anılır, 4 kuşun her birini cüzlere ayırarak farklı bir dağın tepesine bırakır. 4 farklı tepede 4 farklı kuş vardır, hepsi eğitimli ve İbrahim'i tanımaktadır.

Bilimsel verilere göre her maddenin bir doğal frekansı vardır. Doğru frekans verildiğinde madde tepki verir ve harekete geçer. İletişim teknikleri de aynı bu yasalardaki gibi çalışır.

Ayette kuşlar davet edilir, dua kelime kökü kullanılır bu bir çağrıdır, İbrahim eğittiği şekilde çağrı yapar ve kuşların Sa'yen yani bilinçli şekilde çabalayarak geldiği belirtilir. Sa'y geleneksel anlatılardaki gibi et parçalarının şuursuz bir sürüklenmesi asla değildir. Bilinçli, istekli ve hedef odaklı bir çabadır.

Bu kelime kökü aynı zamanda dirilişin bilinçli bir cevap olduğunu da kanıtlar. Ölü bir et parçası teknik olarak Sa'yedemez. İbrahim'in deneyine göre kuşlar dağılsa, dağların başına farklı coğrafyalara veya mekanlara saçılsa bile içlerindeki o tanımlı kod yani dolanıklık asla yok olmamıştır. Çağrıyı yani frekansı duydukları an o kod aktifleşir ve bilinçli bir enerjiye dönüşerek kaynağa doğru akar.

Allah yarattığı her zerre ile dolanıktır ve her an yaratma halindedir. İnsanın bedeni çürüyüp atomlarına ayrışsa bile, yakılıp kül olsa dahi o atomlar ve DNA verisi ard'a yani yeryüzüne işlenir. Bu süreç sahibinin bilgisi ve kontrolü dahilindedir. Çağrı geldiğinde o parçacıklar kaynağa dönme eğiliminde hareket ederler.

Kıyamet günü Sur üfürüldüğünde evrendeki trilyonlarca atom ve bilinç parçacığı arasından sadece o frekansa Surhunne edilmiş yani akortlanmış ve meylettirilmiş olanlar tepki verir. Allah'ın çağrısı yeryüzüne dağılmış insanın öz bilgisini yani atom, DNA kayıtları ve kuantum verisini titreştirir.

Bakara 260 kısa gibi görünen bir ayet olmasına karşın
- Yeniden dirilişin matemetiği
- Sur
- Bilinçli yönelme

gibi konuları aydınlatıcı bir tefsirdir.

İbrahim nebi kuşları parçalayıp birleştiren bir büyücü olmamıştır, madde ile mana arasındaki iletişim protokolünü çözen bir sistem analisti pozisyonundadır.

Ona gösterilen hakikat;
- Yaratılış bir frekans atamasıdır, Surhunne.
- Ölüm ise frekansın bekleme moduna yani günümüz tabiri ile stand-by'a alınmasıdır.
- Diriliş ise o frekansın Sur ile ana merkezden tekrar yayınlanarak ard'ın neresinde olursa olsun ilgili alıcıların bu çağrıya rezonansla karşılık verip bilinçli bir şekilde sahibine dönmesidir.

İbrahim'in kalbim mutmain olsun talebi supernatural masallarla örtülmüştür, kalp sadece akıl ve mantıkla mutmain olur. Bu muazzam kozmik geri çağırma yazılımının nasıl çalıştığını idrak etme arzusunu sunan İbrahim deneyini başarıyla tamamlanmıştır.